info@sociaalwerkkoepelamsterdam.nl

‘Wij hebben diversiteit in ons DNA, dan moet dit toch lukken?’

VU wil 163 banen voor mensen met een arbeidsbeperking creëren

Al 140 jaar heeft de Vrije Universiteit Amsterdam diversiteit hoog in het vaandel. Toch lukte het de werkgever nog niet om voldoende medewerkers met een arbeidsbeperking een plek in de organisatie te geven. Een participatieplan en een convenant met gemeente Amsterdam, dat op 9 december werd ondertekend, moeten daar verandering in brengen. Mirjam van Praag, voorzitter van het College van Bestuur: ‘Dit vraagt om maatwerk in een grote organisatie. Maar ik geloof dat het kan.’

Als een van de grotere werkgevers in Amsterdam wil de VU een belangrijke bijdrage leveren aan de banenafspraak. En dat moet ook. Volgens de banenafspraak moeten overheid en werkgevers tot en met 2026 samen 125.000 banen scheppen voor mensen met een arbeidsbeperking. Om daar werk van te maken is de VU samen met gemeente, Sociaal Werkkoepel Amsterdam (SWK) en Werkgeversservicepunt Groot-Amsterdam (WSP) een samenwerking aangegaan om voor 2025 163 banen voor mensen met een arbeidsbeperking te creëren en duurzaam te behouden.

Mirjam van Praag, Voorzitter CvB Vrije Universiteit

Samenwerking

De VU heeft al 48 mensen met een arbeidsbeperking in dienst. Verantwoordelijkheid nemen voor mens en planeet is onderdeel van de missie van de VU en diversiteit is daar een onderdeel van. Mirjam van Praag: ‘De kracht van diversiteit en het leren werken met verschillen, dat is voor ons van essentieel belang. Maar tot nu toe bleek het lastig om meer mensen aan ons te binden. Deze samenwerking gaat ons helpen bij het realiseren van onze doelstelling. Daar zijn we heel blij mee.’

‘Je kunt niet eerst gasgeven en dan de boel stil laten vallen’

Mirjam van Praag

‘Ik kan me voorstellen dat collega’s die nog niet hebben gezien hoe het goed kan werken, wat terughoudend kunnen reageren. Maar collega’s die al werken met iemand met een arbeidsbeperking, vinden het vaak een verrijking en vertellen er graag over. Dat werkt. En we laten deze goede voorbeelden ook zien in onze communicatieuitingen. Door collega’s met een arbeidsbeperking zichtbaar te maken worden zij onderdeel van de organisatie. En dat moeten we blijven doen. Je kunt niet eerst gasgeven en dan de boel stil laten vallen.’

Meerwaarde

Mirjam van Praag adviseert werkgevers om de meerwaarde van werken met mensen met een arbeidsbeperking te benadrukken. ‘Men vindt het vaak moeilijk om goede werkplekken te creëren. Dat is ook niet makkelijk, want het is altijd maatwerk. Maar door te laten zien wat mensen met een arbeidsbeperking kunnen bijdragen, ontstaan ook oplossingen. Want deze collega’s voegen productiviteit toe aan je team. En mensen een werkplek bieden maakt ons trots op onze organisatie. Dat is ook heel belangrijk.’

‘Mensen denken vaak dat mensen met een arbeidsbeperking laagopgeleid zijn’

Het convenant kwam niet uit de lucht vallen. Anderhalf jaar geleden kreeg HR-adviseur Saskia Edixhoven de opdracht om de uitvoering van de Participatiewet nieuwe energie in te blazen. ‘Ik deed eerst gedegen onderzoek en sprak met veel externe experts van onder andere de gemeente Amsterdam, WSP en SWK. Want er komt veel bij kijken: wet- en regelgeving, subsidies, gemeentes, rijksoverheid. Om een goed plan van aanpak te kunnen maken en verkopen in de organisatie, moest ik meer kennis hebben. Zo denken mensen vaak dat mensen met een arbeidsbeperking laagopgeleid zijn. Maar dat is lang niet altijd zo. Zo’n aanname kan collega’s ervan weerhouden in het avontuur te stappen.’

Servicecentrum

Saskia Edixhoven maakte een organisatiebrede inventarisatie. ‘We hebben negen faculteiten en negen ondersteunende diensten. De laatste hebben meer ondersteunende, uitvoerende taken, waardoor het percentage van werknemers met een arbeidsbeperking in deze dienstverlening hoger kan liggen. Daar zijn dan ook de eerste banen gecreëerd, zoals fiets- en terrein coaches die onder andere het parkeren van fietsen op en rond de campus in goede banen leiden. De rest is verdeeld naar rato over de faculteiten. Iedere dienst en faculteit heeft de opdracht een eigen plan van aanpak te maken.’  

Wat heeft iemand nodig om werk tot een succes te maken?

Saskia Edixhoven

Als er ergens een functie is gecreëerd, wordt deze onder andere uitgezet bij Sibel Olgun, dedicated accountmanager van WSP voor de VU. Met haar kennis van de onderwijssector en de arbeidsmarkt biedt zij maatoplossingen en werft kandidaten. Verder is Saskia Edixhoven druk met de oprichting van een nieuw servicecentrum dat de organisatie vanaf 1 januari zal gaan ondersteunen. ‘Het servicecentrum krijgt een coördinator en twee administratief medewerkers, waarvan iemand met een arbeidsbeperking. Zij ondersteunen de diensten en faculteiten bij de werving en geven informatie en advies, van loonwaardemetingen en verzekeringen tot het regelen van trainingen voor begeleiders van mensen met een arbeidsbeperking.’

Het servicecentrum wordt opgericht om maatwerk te kunnen bieden aan de organisatie. ‘Dat is nodig bij het werken met participanten. Kijk, we hebben ook een PhD die onder de Participatiewet valt en heel zelfstandig werkt. Maar meestal kost het inwerken aandacht en tijd. Zo heeft het best even geduurd voordat het team met fietscoaches goed stond. Maar nu is het een groot succes en zijn collega’s en studenten er heel blij mee. Bovendien komen medewerkers van de VU zo in contact met mensen die vaak een heel ander voortraject dan gemiddeld hebben doorlopen door bijvoorbeeld een chronische ziekte. Dat verruimt je blik. Ik ben er trots op dat we dat met elkaar hebben neergezet.’

Jobcoaching

Een laatste belangrijke schakel bij succesvolle plaatsing van kandidaten zijn de jobcoaches. Nicoline Bos is dedicated jobcoach van de gemeente voor de VU. ‘Mijn werk begint bij een goed beeld krijgen. Wat kan een kandidaat? Wat gaat niet? En wat heeft iemand nodig om werk tot een succes te maken? Zo moet iemand met een verstandelijke beperking duidelijke taken hebben en deze goed aangeleerd krijgen. Iemand met psychische klachten heeft juist structuur en overzicht nodig. Sommige mensen weten dat niet zo goed. De kunst is om daar achter te komen.’

Vervolgens maakt ze een zoekprofiel en overlegt met Sibel Olgun van WSP. ‘Meestal past een vacature niet één op één. Zo heeft iemand met autisme vaak moeite met bellen. Of iemand moet om gezondheidsredenen elk uur even kunnen zitten. De VU doet ook aan functiecreatie, dat is helemaal leuk. Zo heb ik iemand op de IT-afdeling geplaatst. Hij begon met basistaken, maar gaat nu veel meer doen. Door te monitoren hoe het gaat, te coachen en in gesprek te blijven met de leidinggevende, is er soms dus meer mogelijk. En daar is de VU dan ook weer blij mee.’

Traditie

De organisatie van de VU lijkt een volgende stap in een traditie van diversiteit te gaan zetten. Mirjam van Praag: ‘We gaan met deze intensievere samenwerking nieuwe kansen creëren. Maar ook door als organisatie voor participatie van mensen met een arbeidsbeperking te gaan staan. Door zelf actiever te worden hopen we dat meer kandidaten ons weten te vinden en ook nieuwe ideeën onze kant op komen. Wij zijn er als organisatie klaar voor.’

Deel dit artikel: